Map it
Share our Website with your Friends in del.icio.usShare our Website with your Friends in digg.comShare our Website with your Friends in facebook.comShare our Website with your Friends in blinklist.comShare our Website with your Friends in technorati.comShare our Website with your Friends in stumbleupon.comShare our Website with your Friends in google.comShare our Website with your Friends in LinkedIn Send a friendAdd to favoritesPrint
300 12 Πάλαιρος - Αιτωλοακαρνανία.
Tηλ.: +30 26430 41110 -1 Φαξ: +30 26430 41441
E-mail::info@thalassaspahotel.gr
Online Κρατήσεις
Ημ/νία
Μήνας
Έτος
Νύχτες
Δωμάτια
Ενήλικες
Παιδία
Με τη Νέα δυνατότητα της ιστοσελίδας μας μπορείτε να δείτε με μία μόνο αναζήτηση τις φθηνότερες τιμές δωματίων σε διάστημα 8 ημερών πρίν και μετά την επιθυμητή ημερομηνία διαμονης σας!!!!
spa
tripAdvisor
Τοποθεσία
map

 

 

Οι Αρχαίες Πόλεις

Η πιο σημαντική αρχαιότητα της περιοχής είναι η πόλη της αρχαίας Παλαίρου: είναι τα ερείπια της Κεχροπούλας στα νοτιοανατολικά της Χερσονήσου, πάνω σε ένα μικρό λόφο. Πληροφορίες για την πόλη βρίσκει ο ενδιαφερόμενος στα:  Ε. Kirsten, "Palairos", RE  XVIII, 2455 κ. π., 2488 κ. π. και Philippson-Kirsten, Griechischen Landschaften, 2. Das Westlice Mittelgriechenland , 1956, 381, 561, 563, 582, 585, 601, 610, 614, 635, 637). Η επικράτεια της αρχαίας Παλαίρου περιελάμβανε τον παραλιακό κάμπο της Ζαβέρδας (Ζαβέρδα,όπως είπαμε, είναι το μεσαιωνικό όνομα της σημερινής Παλαίρου, το οποίο χρησιμοποιείται ευρύτατα και σήμερα) και βόρεια εκτεινόταν ως τη μικρή λιμοθάλασσα, που σήμερα ονομάζεται Βουλκαριά και στα χρόνια του Στράβωνα (1ος αιώνας π.χ.) Μυρτούντιον. Στα δυτικά της βρίσκονται τα υψώματα της Πλαγιάς, όπου δεσπόζει η υπερκείμενη κορυφή του Αϊ Λια (=Αγίου Ηλία) επί της οποίας βρίσκονται ερείπια αρχαίων κτιρίων, πιθανότατα ιερού. Στα ανατολικά συνόρευε και επικοινωνούσε με την περιοχή της αρχαίας ακαρνανικής πόλης Τορύβειας, το κέντρο της οποίας βρισκόταν στο σημερινό Λιβάδι, δηλαδή στο οροπέδιο πάνω από το σημερινό χωριό Μοναστηράκι.

 Η Πάλαιρος υπήρχε από την Μυκηναϊκή περίοδο. Απόδειξη γι' αυτό είναι τα τείχη της, τμήμα των οποίων ανήκει στην 2η χιλιετηρίδα π.χ. Η κατασκευή των τειχών εναλλάσσεται ανάμεσα σε τραπεζιόσχημα και πολυγωνικό σύστημα. Είναι εμφανές ότι τα τμήματα του τείχους έχουν κατασκευαστεί σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Το αρχαιότερο τμήμα του  ανάγεται στην Μυκηναϊκή περίοδο. Το λιμάνι της Αρχαίας Παλαίρου βρισκόταν στη θέση της σημερινής Πογωνιάς, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Χερσονήσου, όπου έχουν εντοπιστεί λείψανα των λιμενικών εγκαταστάσεων ανατολικά του χωριού. Η Πάλαιρος συνεχίζει να εμφανίζεται ως σημαντική πόλη κατά την κλασσική, τη μετακλασική και την ρωμαϊκή εποχή έως και την ναυμαχία του Ακτίου, το 31 π.χ.

Μετά το 31 π.Χ. χάνονται τα ίχνη της αρχαίας Παλαίρου και οι ιστορικοί αποδίδουν το γεγονός αυτό στην ίδρυση της Νικοπόλεως από τον Οκταβιανό μετά τη νίκη του στη ναυμαχία του Ακτίου. Η ίδρυση της Νικοπόλεως το 30 π.Χ. είναι σημαντικό γεγονός για την κατανομή των πληθυσμών και την οικονομία σε ολόκληρη την Αιτωλοακαρνανία: οι γύρω πόλεις χάνουν σημαντικό μέρος του δυναμικού τους, με αποτέλεσμα να μετατραπούν σε περιοικίδες πόλεις της νέας Μητρόπολης. Έτσι και  η Ακαρνανία γίνεται territorioum, δηλαδή ενδοχώρα, της νέας αυτής πόλης. Στη θέση της σημερινής Παλαίρου κατά τους βυζαντινούς χρόνους ιδρύεται οικισμός με την ονομασία Ζαβέρδα, ονομασία που χρησιμοποιείται ευρύτατα μέχρι σήμερα αντί του επισήμου Πάλαιρος.

Στο κέντρο περίπου της χερσονήσου της Πλαγιάς στη θέση Στέρνα, την ψηλότερη κορυφή του βουνού, που σκέπει  τον παλιό οικισμό της Πλαγιάς, σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων,  υπήρχε φρούριο, που έλεγχε οπτικά την περιοχή προς όλες τις γεωγραφικές διευθύνσεις. Διακρίνονται ευκρινώς τα θεμέλια του μεγάλου και ισχυρού περιβόλου του και σώζεται, σε αρκετά καλή κατάσταση, ένα πολύ μικρό τμήμα της βορειοδυτικής γωνίας του. Σώζονται επίσης και ερείπια άλλων οικοδομημάτων.  Το φρούριο είχε κατασκευαστεί πιθανόν στα μέσα του 5ου αιώνα και κατά τον Κ. Ρωμαίο ταυτίζεται με την αρχαίο Σόλλιον, αποικία των Κορινθίων (Κ. Ρωμαίος, «Ανά την Ακαρνανίαν», Αρχαιολογικόν Δελτίον, τ. 4,  1918, σ. 114). Ο Ρωμαίος ακολουθεί επί του προκειμένου την άποψη, που διατύπωσε ο L. Heuzey  (Le Mont Olympe et l' Acarnanie, 1860,  σ. 397 κ. ε.).  Υπάρχουν όμως και διαφορετικές απόψεις για το φρούριο της Στέρνας:  άλλοι τοποθετούν στο σημείο αυτό μια  αρχαία πόλη με τεράστια δύναμη. Υπέρ της άποψης αυτής συνηγορεί η τοποθεσία, στην οποία βρίσκεται το φρούριο, απ' την οποία μπορεί κανείς να έχει τον έλεγχο μιας τεράστιας γεωγραφικής περιοχής, αλλά και το μέγεθος του φρουρίου.

Το Σόλλιον ήταν μια μικρή ακαρνανική πόλη στη χερσόνησο της Πλαγιάς, που αποτελούσε ναυτικό σταθμό των Κορινθίων. Οι ελάχιστες-και μόνες- γραπτές μαρτυρίες από την κλασσική αρχαιότητα περί αυτού προέρχονται από τον Θουκυδίδη: την πρώτη χρονιά του Πελοποννησιακού πολέμου το καταλαμβάνει ο αθηναϊκός στόλος και το παραχωρεί στην συμμαχική Πάλαιρο, το 428 π.χ. το παρέπλευσεν ο Αθηναίος στρατηγός Δημοσθένης εγκαταλείποντας την επιχείρηση υποταγής της Λευκάδας,  και το 421 με τη «Νικίειο Ειρήνη» δεν επιστρέφεται στους Κορινθίους. Για την τοποθεσία του οι γνώμες των ερευνητών διίστανται. Κατά τον Κ. Ρωμαίο, όπως ήδη προαναφέραμε, τοποθετείται στη Στέρνα. Την ίδια γνώμη έχουν ο Heuzey (ό. π.) και ο Oberhummer (E. Oberhhummer, Akarnanien, Amprakia, Amphilochien, Leukas im Alterum , 1887, σ. 30 κ. ε.). Ο Kirsten (Neue Jarbrucher fur Antike, 1940, σ. 303 κ. ε., RE 18, 2(1942),  στ. 2466, RE 18, 2 Nachttrage (1949), στ. 2485) το τοποθετεί στη θέση Σπασμένη Βρύση στον κάμπο της Ζαβέδας ή πάνω από το χωριό Πογωνιά, στη δυτική πλευρά του κόλπου της Παλαίρου. Κατά τον Ν. Φαλάκρα (Ν. Φαλάκρας, «Σόλλιον», Πρακτικά Α΄ Αρχαιολογικού και Ιστορικού Συνεδρίου Αιτωλοακαρνανίας, Αγρίνιο 1988, σ. 221-227) η θέση της πόλης αυτής βρισκόταν στη δυτική πλευρά του λόφου, όπου βρίσκεται το φρούριο Άγιος Γεώργιος Πλαγιάς, εκεί που ο W. Dorpeld  (στο κλασσικό έργο του Alt Ithaka, Munchen, 1927),  τοποθετεί την Νήρικο των κλασσικών χρόνων.  Ο Dοrpeld μας πληροφορεί ότι είχε δει τα ερείπια της στις αρχές του 20ου αιώνα αλλά, όταν την επέστρεψε στην περιοχή μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν διακρινόταν πλέον σχεδόν τίποτα. Και σήμερα ο επισκέπτης δεν διακρίνει τίποτε.

Η Τορύβεια ήταν μια μικρή πόλη που βρισκόταν πιθανότατα στη θέση Λυκόνικο, μια θέση εκ φύσεως οχυρή αλλά και οχυρωμένη με τείχη, ερείπια των οποίων έχουν εντοπιστεί από τον Leake και τον Heusey. Το Λυκόνικο  βρίσκεται ανάμεσα στο σημερινό χωριό Μοναστηράκι και στο πάνω από το Μοναστηράκι οροπέδιο, που ονομάζεται Λιβάδι. Το Λιβάδι ήταν το κέντρο της χώρας της Τορύβειας (Γ. Α. Φερεντίνου, Ιστορία της Ακαρνανίας από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της εποχής του Χριστού, χ. χ., σ. 91-92, εκδ. Παπαζήζη και Νικόλας Φαράκλας, «Οι πόλεις της αρχαίας Ακαρνανίας και οι επικράτειες τους», Αριάδνη, τ.8 (1998), σ. 86).